வால்கட்டிப் பறக்கவிடமுடிகிறது
உன் சில்மிஷங்கள்
தாளாப் பொழுதுகளில்
காதலின் பூரணத்தை உணரும்
இரவின் உயர்ந்த கோபுரமமர்ந்து.
ஆழ்கடலென்றும்
ஆழ்தவம் புரியும் மலரென்றும்
காதல்
அது ஒரு மரணத்தின் வாசலுமாய்.
ஒருவேளை காதலைத் தாண்டி
என் மரணம் முந்திக்கொண்டால்
நாளும்
பொழுதும்
இரவும்
பகலும்
கோபுரமும்
எல்லாமும் மாறாதிருக்கும்.
ஆனால்
உன் காதலும்
சில்மிஷங்களும்
கனவும்
வாலும்
என் சந்தோஷங்களும்
இப்படி
சொல்லப்படாமலே அலைந்திருக்குமோ!!!
ஹேமா(சுவிஸ்)
| Tweet | ||||
